રિપોર્ટ અનુજ ઠાકર.
ગુજરાતીની નવી ફિલ્મ *‘વંદે ભારત વાયા USA’*નું ટ્રેલર જેવા જ રિલીઝ થયું, સોશિયલ મીડિયા પર જાણે હલચલ મચી ગઈ. સપનું… અમેરિકા જવાનું સપનું… અને એ સપનાની પાછળનો તીખો છતાં પ્રેરણાદાયી સત્ય – ટ્રેલરમાં આ બધું એકદમ ખલાસ રીતે ઝળકે છે.
મલ્હાર ઠાકર પોતાના નાયક મિજાજમાં નહીં, પરંતુ એક સામાન્ય ભારતીય યુવાનની જેમ દેખાય છે—જે અમેરિકા પહોંચે છે તો સાચું લાગે છે કે હવે બધું સરળ બનશે. પરંતુ હકીકત તો એ છે કે ‘ડોલર’ના દેશમાં જીવન શરૂઆતમાં ચમકતું નથી; તે ઘસાતું, હાંફાતું, ક્યારેક આંખ ભીંજવતું હોય છે.
ટ્રેલરમાં મલ્હારને વેઇટર તરીકે કામ કરતાનું, પછી સ્વીપર તરીકે મજૂરી કરતા બતાવવામાં આવ્યું છે. હા, ટોઇલેટ સાફ કરવાનું કામ પણ—કારણ કે ‘ગ્રીન કાર્ડ’નું સ્વપ્ન કોઈ પડદા પાછળનો જાદુ નથી, એ છે કઠણ પરિસ્થિતિઓમાં પણ ઝુકી ન જવાની જીદ.
આ ફિલ્મ જાણે દરેક NRIને પોતાની યાદોનો અરીસો બતાવશે—તે દિવસો જ્યારે ગુજરાન ચલાવવા બે-ચાર કામો એકસાથે કરવા પડતા, જ્યારે વતનની યાદ ડિનરના દરેક કોળિયામાં ગૂંથાયેલી હોય, અને જ્યારે દિલના કોઈ ખૂણા ‘આપણે સાચું કરી રહ્યા છીએ?’ એવો સવાલ પૂછતા રહે.
જૈમિન પટેલનું દિગ્દર્શન ફિલ્મને માત્ર મનોરંજન નથી બનાવતું—એ ભાવનાઓની, હાસ્યની, સંઘર્ષોની અને ‘દેશી’ ઓળખની એક ગાઢ સફર બનાવે છે. મલ્હાર ઠાકર અને પૂજા ઝવેરીની જોડીને જોઈને એવું લાગે છે કે આ ફિલ્મ માત્ર પરદેશની નહીં, પરંતુ માણસની ‘ભીતરથી મોટા બનવાની’ કહાની છે.
19 ડિસેમ્બરએ થિયેટરોમાં રિલીઝ થનારી આ ફિલ્મ માત્ર NRIજ નહીં, પરંતુ વિદેશ જવાની આશા રાખનાર દરેક યુવક-યુવતીનું દિલ જીતી લેશે.
કારણ કે અમેરિકાનું સપનું માત્ર એરપોર્ટથી શરૂ થતું નથી…
તે શરૂ થાય છે દિલમાંથી, અને પહોંચે છે હકીકત સુધી—ઘણું વળાંક લઈને, ઘણું શીખવાડીને.
